ميدان خالى مىشود . محل ما مهمان‌ها مناسب‌تر از ديگران است ، يعنى در وسط يكى از اضلاع ميدان واقع شده كه شاه غالبا آنجا مىايستد و ديدنش آسان‌تر است . شاه با چند تن از نديمان و نزديكان به دورن ميدان مىآيد و از مقابل صف حاضران مىگذرد و همه با فرود آوردن سر به او سلام مىكنند . اين سلام كه با يك حركت سريع سرانجام مىگيرد ، بسيار نامأنوس است ، ولى با توجه به اين‌كه همه عمامه دارند منظرهء جالبى به وجود مىآيد . بعد از مرتبهء اول ، اگر شاه هزار مرتبه دور ميدان بگردد ، كسى سر فرود نمىآورد و خود او هم جز اين چيزى نمىخواهد . وى با كمال سادگى و مهربانى و بدون هيچ‌گونه تشريفات و عارى از هرگونه تكلفى با نزديكان خود سخن مىگويد ، و رفتارى درست مخالف پادشاهان قديم ايران ، كه طبق نوشتهء مورخان تشريفات دربار آنان خارق‌العاده بود ، دارد .